Je sterft toch liever mét de antwoorden

Waar ben ik en wat doe ik hier? De hoofdrolspeler in de woeste en absurde animatiefilm Strange Matter wordt wakker in een wereld die het midden houdt tussen de oersoep, de buitenaardse ruimte en een bijdrage van Terry Gilliam aan Monty Python. Hij krijgt gezelschap van een wonderlijk druppelvormig zwevend wezen dat vragen stelt als: hoe kun je verdwaald zijn als je niet eens weet waar je bent?

Op zoek naar de bedoeling van zijn situatie wordt hij van het kastje naar de muur gestuurd. Hij belandt in steeds weer andere vreemde ruimtes in telkens andere animatiestijlen en komt meer rare snoeshanen tegen, zoals een niet-behulpzame helpdeskmeneer, twee sexy doch vijandige dames die hem meenemen in hun ruimteschip en een schilder die het zwerk een verfje geeft. De laatste maakt duidelijk dat alles op zijn eind loopt. “Waarom ik dan toch de boel verf? Om dezelfde reden als jij vragen blijft stellen. Jij sterft toch ook liever als je alle antwoorden weet?

Een vleugje Alice in Wonderland, een mespunt steampunk, en ook een snufje Tron. Uiteindelijk valt onze antiheld gedemoraliseerd in handen van een misdadig bedrijf dat het universum regeert. Hij krijgt de keus: meewerken of sterven. Hij kiest en komt dan voor een laatste verrassing te staan, waarvan in het midden blijft of die aangenaam is of onaangenaam. Have a nice existence! (21:07)