Bruce Springsteen : ‘We Gotta Get Out Of This Place’ – SXSW 2012

The Boss gaf gisteren tijdens zijn ‘keynotespeech’ voor SXSW aan een publiek van 2000 toeschouwers een boeiend inkijkje in zijn leven als muziekfan. Luister naar het enthousiaste verhaal van Springsteen, waarin hij aan de hand van verschillende muziekgenres uitlegt wat de reden is van zijn liefde voor The Animals, Bob Dylan, Elvis Presley, Roy Orbinson, the Beatles, Phil Spector, Sex Pistols, Hank Williams, James Brown en Curtis Mayfield en andere muzikale grootheden.

Masterclass voor muziekliefhebbers, een uur lang genieten! (wie de intro te lang vindt kan doorcsrollen naar 5.20 m)

Zie ook het artikel van Wilbert Mutsaers voor 3voor12
Meer SXSW op WideoVolt

(via @DEereszet)

Gaat de Aarde nou naar de bliksem of niet?

Van 27 februari tot 2 maartwerd in Long Beach het enige echte TED-evenement gehouden. Tientallen overtuigende, tot nadenken stemmende of mooie voordrachten worden het komende jaar een voor een losgelaten via ted.com.

De eerste twee hebben een tegenovergestelde boodschap. Peter Diamandis, mede-oprichter van de International Space University, betoogt dat we elk probleem kunnen oplossen met ons vernuft en dat ons daarom een tijd van overvloed te wachten staat. Hij begint met vast te stellen dat zelfs arme mensen in de VS nu koelkasten en auto’s hebben. De rijken van de 19e eeuw hadden niets van dat alles.

Paul Gilding, schrijver van het boek The Great Disruption, betoogt dat er een grote crisis aankomt. Het klimaat gaat kapot, drinkwater wordt schaars, de zeespiegel stijgt, soorten sterven uit, er is overbevolking en geen enkel probleem wordt serieus aangepakt. Waarschijnlijk, zegt hij, is er een crisis nodig – bijvoorbeeld een oorlog om schaars geworden voedsel, water of grondstoffen – voor er oplossingen komen. En hij geeft voorbeelden uit de geschiedenis van problemen die pas werden aangepakt toen er een acute noodzaak was.

Het zijn allebei verhalen die vooral op eigen overtuiging zijn gebaseerd. Voor Gilding is de wereldramp meer een uitgangspunt dan iets wat hij aantoont. Diamandis vergeet dat samenlevingen ook wel eens te laat zijn geweest met hun oplossingen, bijvoorbeeld op Paaseiland. Beide optredens bekijken is het beste. (32:02)

Briljante One-woman show op blote voetjes: Theresa Andersson

Theresa_Andersson (geboren in 1972 in Gotland, Zweden) was onlangs te zien in Nederland. Ze is een singer-songwriter en multi-instrumentalist die inmiddels heel wat muzikale wapenfeiten op haar conto kan schrijven. Ze vertrok al op 18 jarige leeftijd naar New Orleans om samen met collega singer-songwriter Anders Osborne viool te spelen in een bandje. Negen jaar later verliet ze de band en heeft sindsdien samengewerkt met diverse muzikanten uit New Orleans, zoals Allen Toussaint (zie 2e clip), The Neville Brothers, The Meters en Betty Harris. In 2007 werkte ze mee aan het album Home Goin ‘: A Tribute to Fats Domino, waarvoor zij “When The Saints Go Marching In” met The Preservation Hall Jazz Band opnam. Andersson trad ook op in veelbekeken TV-shows zoals ‘Late Night With Conan O’Brien’ en ‘The Late Late Show’ van Craig Ferguson en op diverse festivals, zoals het Voodoo Festival in New Orleans.

Geïnspireerd door de one-man-poppenkast van Blair Thomas, een poppenspeler uit Chicago die behalve meerdere personages ook de drums bespeelt, overwon Andersson de financiële onuitvoerbaarheid om met een band door Europa te gaan touren. Ze leerde zichzelf aan om te spelen met een ‘loop pedal’ waarmee ze haar viool, stem en gitaar in een ‘loop’ opneemt om meteen weer af te spelen als begeleiding. Maar ze wilde een ​​rijker live geluid, dus begon na te denken over een extra loop pedaal waarmee ze nog veel meer instrumenten kon toevoegen. Als gevolg hiervan reist Andersson momenteel rond met twee loop-pedalen, die ze gelijktijdig gebruikt, samen met haar platenspeler, drums, hakkebord, gitaar en viool.
Fascinerend om te zien hoe ze de talloze loops, ogenschijnlijk met het meeste gemak, via de pedalen afspeelt met haar blote voetjes. En ondertussen gewoon de volgende zanglijn doorzingt met een perfecte timing, waarbij ze soms ook nog het enthousiaste gejoel van het publiek mee opneemt en integreert.

(met dank aan mijn zussen J. en D.)

Vliegende robotjes spelen de James Bond tune

De Penn’s School of Engineering and Applied Science van de Pennsylvania University is de thuisbasis van een van de meest innovatieve robotica-onderzoeken ter wereld. Op woensdag 29 februari, presenteerde de vice-decaan Vijay Kumar een deel van dit baanbrekende werk op de TED-2012 conferentie.
Hij liet daar een video zien van ‘quadrotors’ die ze in hun lab iets hebben laten doen dat ze nooit eerder hebben gedaan: ze spelen de James Bond Tune …

Een jurkje voor haar begrafenis

Hartverscheurend relaas van komiek Anthony Griffith over hoe zijn tweejarige dochtertje doodging aan kanker terwijl pappa successen vierde op tv. Zijn humor werd NBC bijna te cynisch. Hij vertelt huilend, tot hij zichzelf toebijt: Man up nigga! Je bent niet de enige die hier een kind verliest. (9:22)

Bankbiljet gaat boven stembiljet

Het Congres besteedt meer tijd aan pietepeuterige wetjes rond creditcards, waar belangen van grote bedrijven mee zijn gemoeid, dan aan de oorlogen die Amerika voert of de economische crisis. Geld domineert de verkiezingen in de VS maar er woedt ook een discussie over de invloed van industriële lobbys op eenmaal gekozen Congresleden. Een van de helderste stemmen in dit debat is die van de jurist Lawrence Lessig. Hij werd bekend als activist voor een meer beperkt auteursrecht en heeft nu een boek geschreven over corruptie in het Congres, Republic, Lost.
In een recente spreekbeurt bij Google vat Lessig zijn boek origineel samen, met elke paar seconden een accent via de Powerpoint. Politici handhaven opzettelijk het ‘tijdelijke’ karakter van bepaalde wetten, om lobbyïsten een reden te geven regelmatig de portemonnee te trekken. Niet alleen is de aandacht van Congresleden te koop, ook azen de meeste zelf op een lucratief baantje als lobbyïst, en de helft krijgt dat ook. Meetbaar gevolg, aldus Lessig, is dat de besluitvorming de wensen van de rijksten volgt. Een ander meetbaar gevolg is dat nog maar 9% van de Amerikanen vertrouwen heeft in het Congres – minder dan koning George ten tijde van de Onafhankelijkheidsverklaring. Dan doet Obama het nog altijd beter.

Als je nog illusies wilt koesteren over Amerikaanse politici, laat dit betoog van Lessig dan links liggen. (57:19)

Kandidaat met laars als hoed

Behalve Republikeinse en Democratische kandidaten zijn er altijd een hele hoop onafhankelijke mededingers. De meeste zijn en blijven onbekend maar Vermin (=ongedierte) Supreme hoef je maar één keer te zien en je vergeet hem nooit meer. Voert campagne voor gezond tandvlees en verplicht poetsen. (5:42)

Mike deGruy filmde de oceanen

Documentairemaker en zeebioloog Mike deGruy is overleden. Zijn naam is misschien onbekend bij het grote publiek. Maar toen James Cameron voor Titanic iemand nodig had voor advies over onderwateropnamen, belde hij deGruy. Precies wat ook David Attenborough een cameraman nodig had voor opnamen onder het poolijs voor Life in the Freezer.

Bekijk hieronder de prachtige beelden die Mike deGruy maakte. En hoor wat een fantastische verteller hij was; niet alleen in zijn TED-lezing, maar ook bij Attenborough.

De documentaire Shark Encounters laat zich hier niet embedden, maar staat wel online bij Snag Films. Daarin vertelt hij onder andere over de aanval van een haai die hem flink verwondde aan een arm.

Mike deGruy kwam om bij een crash van een helikopter van National Geographic.

Ontkomen aan het geluk

Dat zie je op YouTube niet vaak: een complete toneelregistratie. En dan nog wel de zwarte komedie Escape from Happiness van de Canadese succesauteur George F. Walker. Het is meteen grappig, als Gail haar man Junior thuis bloedend aantreft op de keukenvloer. Ze probeert hem bij bewustzijn te krijgen, terwijl haar moeder zich er ongewenst maar succesvol tegenaan bemoeit.
Zo wordt een dysfunctionele familie neergezet, en het wordt nog erger als we kennismaken met Gails verknipte zusters en vader William, die al zijn dochters in het verleden heeft misbruikt. Tot overmaat van ramp komen er gewapende boeven op bezoek en een paar rechercheurs op zoek naar drugs, die zelf ook niet zuiver op de graat zijn. Je herkent flarden van Flodder, maar het is cynischer en grappiger. En beter gespeeld.

Tweeëneenhalf uur kijken op YouTube kan natuurlijk niet. En zeker niet al die tijd naar hetzelfde shot, nota bene. Tja, het had inderdaad makkelijk korter gekund. Maar wat is eigenlijk het probleem? De mensen in de zaal zitten ook al die tijd te kijken en amuseren zich prima. Het geluid op YouTube is goed verstaanbaar; het beeld is HD. En dan heb je thuis het voordeel dat je de boel kunt stilzetten voor een plaspauze of om een biertje te halen. Je kunt er zelfs een vijfdelige serie van maken. Krijg je geen spijt van. (02:25:33)

Dichtkunst: Marshall Soulful Jones, genie

Zelden een gedicht zo meeslepend voorgedragen horen worden als Touchscreen van Marshall Soulful Jones. Hij is dichter, performer, rapper en ook een beetje soulzanger. Zijn presentatie zit vol vondsten; soms lijkt het of hij zichzelf samplet. Gedreven en inderdaad soulful, het publiek staat op de banken. (14:56)

Klik hier voor een interview met MSJ.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 46 other followers