>Angsten van een chirurg en hoe je 100.000 levens redt


>Over emoties en andere realiteiten in de operatiekamer. “Chirurgen zonder angst zijn de slechtste.” Amerikaanse chirurg Atul Gawande over vragen als: Mag een dokter vrienden behandelen? Wat doe je bij medische fouten? Waarom moet familie altijd bij een patiënt blijven, ook buiten het bezoekuur? En: Hoe kun je honderdduizend levens redden?

Meer Bigthink op VideoVolt.

http://c.brightcove.com/services/viewer/federated_f9?isVid=1&isUI=1

>Meelevende computer toont zelf ook emotie


>Pete Robinson heeft genoeg van de klinische aanwijzingen van de TomTom. Hij is op zoek naar de computer die zijn emoties begrijpt. Zo’n computer moet subtiele gezichtsuitdrukkingen en stembuigingen herkennen. Robinson werkt tevens aan een computer met een menselijk gezicht, die ook zelf emoties toont. Maar die is zo te zien nog niet helemaal klaar. Vakkundige reportage van de universiteit van Cambridge.

>Hoe je een geestelijk gehandicapt kind bevrijdt


>Gisteren het geval van Carly Fleischmann, die autistisch leek maar van binnen behoorlijk normaal bleek te zijn toen ze eenmaal de kans kreeg te typen. @ernomijland op Twitter wijst op deze lezing van Aditi Shankardass. Zij vindt het vreemd dat diagnoses over hersenafwijkingen worden gesteld zonder naar de hersenen zelf te kijken. Men kijkt immers meestal alleen naar gedrag. Zij maakt van kinderen met diagnose adhd, autisme en dergelijke gewoon eeg’s – niet echt rocket science – en vindt vaak heel andere afwijkingen, die makkelijk te behandelen zijn. Resultaat: kinderen die ‘uit hun hoofd worden bevrijd’ net als Carly.

Eerder op VideoVolt:
Elf jaar lang leek Carly zwakbegaafd…
Nou hoor je het ook eens van een autist

http://video.ted.com/assets/player/swf/EmbedPlayer.swf

>Elf jaar lang leek Carly zwakbegaafd…


>… tot ze het toetsenbord van een computer in handen kreeg. Toen bleek het zwaar autistische meisje in prachtige volzinnen haar emoties en frustraties onder woorden te kunnen brengen, en haar eigen gedrag te kunnen duiden. Vader vertelt met brok in zijn keel over de elf jaar dat de ouders vruchteloos therapieën probeerden, en hoe ze soms over Carly praatten alsof ze er zelf niet was. Opeens konden ze kennismaken met hun eigen dochter.

Deze ABC-reportage lijkt wel een trailer voor een Hollywoodfilm (wedden?) en ik vraag me af of het niet te mooi is om waar te zijn, maar Carly heeft nu een website en ze twittert ook. Op haar twitteraccount wordt duidelijk aangegeven waar ze zelf aan het woord is en waar haar vader even de honneurs waarneemt.

Overigens is de ene autist de andere niet, dus verwacht niet dat elke autist op deze manier uit de kast kan komen.

>Draagmoeder of een eigen kind?


>Russische immigrante in de VS komt voor onmogelijke keus te staan. Een derde draagmoederschap voor geld om haar broertje te helpen – en daarna steriliteit. Of een eigen kind met de man van wie ze houdt. Prima emo-film, al lijkt de enscenering in een sf-wereld mij onnodig.

http://futurestates.tv/swf/flowplayer.commercial-3.1.5.swf

>Dalai Lama is ook wel eens boos


>Onverstoorbaar en opgewekt als altijd, geeft hij toe dat hij menselijk is en dus ook wel eens boos. Maar hij voelt zich wereldburger en lijdt dus niet al te veel onder het gemis van zijn vaderland. En hij vond het vroeger wel eens vervelend om altijd maar de Dalai Lama te moeten zijn maar nu ziet hij er de voordelen van in: zijn leven heeft nut op deze manier. Hij werd geïnterviewd door Time (met vragen van lezers) naar aanleiding van het verschijnen van zijn boek, Toward a True Kinship of Faiths.

http://c.brightcove.com/services/viewer/federated_f9/42806370001?isVid=1

>Psycholoog: gelukkig word je zo


>Accepteer dat je je niet altijd perfect gelukkig voelt, zegt Tal Ben-Shahar. Makkelijk he? De eerste video is een korte cursus geluk, de tweede een compleet interview over positieve psychologie.

Meer cursussen op VideoVolt.

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 54 andere volgers