Ja, dat is de Mona Lisa, nou én?

Vandaag is het precies 100 jaar geleden dat de Italiaan Vincenzo Peruggia , een medewerker van het Louvre, de Mona Lisa uit dit museum stal. Hij verborg het schilderij vervolgens 2 jaar in zijn Parijse appartement om Mona Lisa daarna terug naar haar ‘thuisland’ te brengen. Want dat was het motief voor zijn daad, zuiver patriottisme, Italië zou hem als een held ontvangen. ‘La Gioconda’ hoorde immers niet in het Louvre, want Napoleon had het schilderij volgens Peruggia uit Italië gestolen. Uiteindelijk moest hij zijn daad met een milde gevangenisstraf bekopen, de rechter hield rekening met zijn motieven en veroordeelde hem tot een gevangenisstraf van iets meer dan een jaar, waarvan hij er slechts enkele maanden uitzat.

En toch lagen de feiten anders. Napoleon eiste tijdens zijn bewind weliswaar veel kunst op uit Italië in ruil voor een wapenstilstand, maar daar zat ‘la Gioconda’ niet bij. Leonardo da Vinci woonde en werkte voor zijn dood namelijk al geruime tijd in Frankrijk, onder het patronaat van koning Francois I die een groot bewonderaar van zijn werk. Na Leonardo’s dood in 1519 kocht François rechtmatig de bezittingen van da Vinci, waaronder ook de Mona Lisa, het schilderij dat Leonardo zelf het meest dierbaar was van al zijn werk en waarvan tevens gezegd werd dat hij het nooit als voltooid beschouwd heeft.

Zie hier een artikel over de belangrijkste kunstroof uit de 20e eeuw met een gedetailleerd verslag over hoe de diefstal in zijn werk moet zijn gegaan.

Maar wat is er eigenlijk zo bijzonder aan dit schilderij, dat over de hele wereld bekend is? In dit grappige filmpje legt een zevenjarige meisje het precies uit, en laat niet alleen Leonardo da Vinci maar ook Picasso en van Gogh hun licht erover schijnen.

Trouwens, toen ze vijf was tekende ze zelf ook al heel verdienstelijk, dus ze heeft er echt kijk op.